Mary Poppins ฉบับดั้งเดิมเป็นหนึ่งในภาพยนตร์เรื่องโปรดของฉันตอนเด็กๆ และยังคงเป็นเช่นนั้นอยู่ ดังนั้นฉันจึงรู้สึกกังวลเล็กน้อยเมื่อนั่งลงดูเรื่องนี้กับเด็กๆ เมื่อวานนี้ เพราะจริงๆ แล้วมีหลายวิธีจริงๆ ที่นักเขียนไร้ความสามารถจะพลาดเรื่องนี้ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องที่มีจุดประสงค์แอบแฝง โชคดีที่ไม่เป็นเช่นนั้น และฉันต้องบอกว่าฉันค่อนข้างชอบภาพยนตร์เรื่องนี้ ดิสนีย์สามารถรักษาบรรยากาศของภาพยนตร์ฉบับดั้งเดิมเอาไว้ได้ และให้ความรู้สึกเหมือนภาพยนตร์ดิสนีย์จากยุคเก่าที่ดีจริงๆ สมัยก่อน พวกคนขี้โมโหที่ขี้น้อยใจทุกคนพยายามทำให้ภาพยนตร์ทุกเรื่องกลายเป็นกระบอกเสียงสำหรับการต่อสู้ส่วนตัว ฉันคิดว่าฉันชอบครึ่งแรกของภาพยนตร์มากที่สุด มันระเบิดออกมาด้วยเพลง เวทมนตร์ และสำหรับฉันคือความคิดถึง นอกจากเทคโนโลยีที่พัฒนาขึ้นอย่างมากในการสร้างส่วนเวทมนตร์แล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังให้ความรู้สึกเหมือนว่าสามารถนำมาทำต่อกันกับฉบับดั้งเดิมได้ พวกเขาพยายามถ่ายทอดบรรยากาศจากยุคนั้นออกมาได้อย่างแท้จริง ถ้าให้เปรียบเทียบกันตรงๆ ผมยังคงเลือกภาคต้นฉบับว่าดีที่สุด มันมีความคิดสร้างสรรค์มากกว่าและให้ความรู้สึกดีกว่าสำหรับผมนิดหน่อย เนื้อเรื่องเหมือนเอาเรื่องต้นฉบับมาเล่าใหม่ พวกเขาน่าจะสร้างสรรค์อะไรที่แปลกใหม่กว่านี้ได้ อีกอย่าง ภาคสองดูจืดชืดไปนิดเมื่อเทียบกับครึ่งแรก ผมอยากเห็นความเท่และเวทมนตร์แบบ Mary Poppins มากกว่านี้ เหมือนที่เราเห็นในครึ่งแรกของหนัง แทนที่จะเป็นแบบเดิมๆ ซะส่วนใหญ่ อีกอย่าง การโค่นล้มตัวร้ายก็ไม่ค่อยน่าประทับใจเท่าไหร่ นอกจากนั้น ผมคิดว่าภาคต่อก็ไม่ได้แย่เลย