Ender's Game เอนเดอร์เกม สงครามพลิกจักรวาล

ฉันไม่คิดว่า เอนเดอร์ วิกกิน (เอซา บัตเตอร์ฟิลด์) จะเหมาะกับการเป็นทหาร แต่ พันเอกกราฟฟ์ (แฮร์ริสัน ฟอร์ด) คิดว่าปฏิกิริยาของเขาต่อคนรังแกคนอื่นอาจบ่งบอกว่าเขามีความกล้าหาญมากกว่าที่รูปร่างผอมบางของเขาบ่งบอก ประสบการณ์การฝึกทหารของเขาก็ไม่ต่างกัน มีคนรังแกกล้ามโตมากมายทำให้ชีวิตเขายากลำบาก แต่ กราฟฟ์ ไม่สนใจที่จะทำให้ชีวิตเขาง่ายขึ้นเลย แม้จะมีเสียงคัดค้านจาก แอนเดอร์สัน (วอยลา เดวิส) ผู้ช่วยของเขาอยู่บ้างก็ตาม ที่จริงแล้วเขาเพิ่มเดิมพันขึ้นอย่างมากเมื่อชายหนุ่มได้พบกับ เมเซอร์ (เซอร์เบน คิงสลีย์) ผู้แปลกประหลาด ผู้ผ่านสงครามที่ยังคงดำเนินอยู่กับ ฟอร์มิคส์ ซึ่งทุกคนหวังว่าจะสามารถฝึกฝน เอนเดอร์ หนุ่มให้ฝ่าฟันไปได้ บัตเตอร์ฟิลด์แสดงได้ค่อนข้างดีในบทบาทเด็กหนุ่ม แต่ทั้งฟอร์ดและคิงส์ลีย์กลับไม่ประทับใจกับตัวละครหลังที่มีรอยสักเต็มตัว ตัวละครดูแข็งๆ กว่าน่าเกรงขาม เนื้อเรื่องค่อยๆ เลิกเน้นไปที่ตัวละครหลักแล้ว กลายเป็นวิดีโอเกมที่มีภาพสวยงามมากขึ้น แต่กลับเป็นบทสรุปที่ค่อนข้างอ่อนแอ ดำเนินเรื่องได้ไม่ต่อเนื่องตลอดสองชั่วโมง ผมชอบแนวนี้ และพยายามนำเสนอเรื่องราวไซไฟที่แตกต่างออกไปเล็กน้อย แฝงไปด้วยความมีสติอยู่บ้าง คุ้มค่าแก่การรับชม

**คะแนน: 6/10 - การดัดแปลงที่เชี่ยวชาญด้านเทคนิค แต่ว่างเปล่าทางอารมณ์** มีหนังสือบางเล่มที่ฝังลึกอยู่ในจิตใจของคุณจนกระทั่งหลายสิบปีต่อมา ฉาก บทพูด และคำถามต่างๆ ยังคงผุดขึ้นมาโดยไม่คาดคิด *Ender s Game* ของ Orson Scott Card ก็เป็นหนึ่งในนวนิยายเหล่านั้น ตีพิมพ์ในปี 1985 มันเป็นงานวรรณกรรมแนวไซไฟที่สั่นสะเทือนวงการ เป็นการสำรวจเรื่องราวในวัยเด็ก การบงการ และราคาอันแสนสาหัสของชัยชนะอย่างชาญฉลาด โหดร้าย และทำลายล้างทางศีลธรรม สำหรับพวกเราที่อ่านมันเมื่อสี่สิบปีที่แล้วและยังคงคิดถึงมันอยู่ ภาพยนตร์ดัดแปลงปี 2013 มาพร้อมกับภาระที่หนักอึ้ง หากพิจารณาในฐานะภาพยนตร์อย่างเดียว มันก็มีความสามารถ ภาพสวยงาม และการแสดงที่ดี แต่หากพิจารณาในฐานะการดัดแปลงจากงานเขียนพื้นฐาน มันคือความผิดหวังอย่างมาก **สิ่งที่ได้ผล (ในแง่ของตัวมันเอง):** **ภาพที่ตระการตา:** ภาพยนตร์เรื่องนี้ดูดีสมกับต้นฉบับ ฉากในห้องฝึกรบ การต่อสู้ไร้แรงโน้มถ่วงกับกองทัพทหารเด็กที่ลอยอยู่กลางอากาศ ถูกถ่ายทอดออกมาด้วยความยิ่งใหญ่และน่าตื่นเต้นอย่างแท้จริง ภาพกราฟิกคอมพิวเตอร์ (CGI) เนียนตา และการออกแบบฉากจับภาพความโหดร้ายที่ไร้เหตุผลของโรงเรียนฝึกรบได้อย่างดีเยี่ยม เป็นประสบการณ์ที่ดื่มด่ำไปกับภาพอย่างเต็มที่ **การแสดงของ Asa Butterfield:** Butterfield แสดงเป็น Ender ได้อย่างน่าเชื่อถือ เขาถ่ายทอดความโดดเดี่ยว ความฉลาดที่ซ่อนเร้น และภาระอันหนักอึ้งที่ตัวละครต้องแบกรับ ความขัดแย้งปรากฏอยู่ในดวงตาของเขา แม้ว่าบทภาพยนตร์จะไม่ได้ให้พื้นที่มากพอ **Harrison Ford ในบท Graff:** Ford แสดงเป็นพันเอก Graff ผู้บงการและวางแผนทรมาน Ender ได้อย่างน่าเกรงขาม เขาถ่ายทอดความเย็นชาและไร้ศีลธรรมของตัวละครได้อย่างน่าเชื่อถือ แม้ว่าภาพยนตร์จะลดทอนความโหดร้ายของเขาลงอย่างมากก็ตาม **ทำไมมันถึงล้มเหลว (สำหรับผู้ที่อ่านหนังสือเล่มนี้):** นี่คือจุดที่การรีวิวกลายเป็นเรื่องส่วนตัวและจำเป็น **ไม่มีอะไรในภาพยนตร์เรื่องนี้ที่สร้างความประทับใจได้เลย** พลังของนวนิยายอยู่ที่การเจาะลึกเข้าไปในจิตใจ เราได้เข้าไปอยู่ในความคิดของเอ็นเดอร์ในทุกการคำนวณเชิงกลยุทธ์ ทุกคืนที่นอนไม่หลับ ทุกช่วงเวลาแห่งความสงสัยในตัวเองและความหวาดกลัวที่คืบคลานเข้ามา เราเข้าใจไม่เพียงแค่ *สิ่งที่* เขาทำ แต่ยังเข้าใจ *เหตุผล* และผลกระทบทางจิตใจที่ร้ายแรงด้วย ภาพยนตร์เรื่องนี้รีบร้อนที่จะเล่าเรื่องราวที่กว้างขวางของนวนิยายให้จบภายในสองชั่วโมง จึงลดทอนสงครามภายในนี้ให้เหลือเพียงแค่จุดสำคัญของเรื่อง ความซับซ้อนทางศีลธรรมถูกลดทอนลง ตัวละครเด็กคนอื่นๆ เช่น บีน เพตรา และอาไล ถูกลดทอนให้เหลือเพียงต้นแบบ ความสัมพันธ์ของพวกเขากับเอ็นเดอร์ ซึ่งในหนังสือเป็นเส้นชีวิตแห่งความไว้วางใจที่เปราะบาง ถูกนำเสนออย่างย่อๆ ฉาก เครื่องดื่มยักษ์ อันโด่งดัง ซึ่งเป็นเบ้าหลอมทางจิตวิทยาในนวนิยาย เป็นเพียงภาพตัดต่อสั้นๆ ที่สับสน เกมทางจิต เอง ซึ่งทำหน้าที่เป็นหน้าต่างสู่บาดแผลในจิตใต้สำนึกของเอ็นเดอร์ แทบจะไม่มีบทบาทอะไรเลย และสุดท้ายก็คือตอนจบ ฉากสุดท้ายของนวนิยาย... การเปิดเผยว่า การจำลอง คือการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ที่แท้จริง—เป็นการกระแทกใจอย่างรุนแรงด้วยความสยดสยองทางศีลธรรมที่เปลี่ยนบริบททุกอย่างที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ในภาพยนตร์ ฉากนี้กลับดูจืดชืด จังหวะการดำเนินเรื่องเร่งรีบ น้ำหนักทางอารมณ์ลดลง และการเดินทางเพื่อชดใช้บาปของเอ็นเดอร์ถูกลดทอนเหลือเพียงภาพตัดต่อ ภาพยนตร์บอกคุณว่าเกิดอะไรขึ้น แต่หนังสือทำให้คุณ *รู้สึก* ถึงมัน **การเปรียบเทียบที่ไม่ยุติธรรม:** ฉันไม่เคยวิจารณ์ภาพยนตร์โดยเปรียบเทียบกับหนังสือ การดัดแปลงเป็นศิลปะรูปแบบหนึ่ง และความซื่อสัตย์ต่อต้นฉบับไม่ใช่มาตรวัดความสำเร็จเพียงอย่างเดียว แต่ *Ender s Game* เป็นกรณีพิเศษ นวนิยายเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะดัดแปลง พลังของมันอยู่ที่ภูมิทัศน์ภายใน ความสยดสยองทางจิตวิทยาที่ค่อยๆ คืบคลานเข้ามา และคำถามทางศีลธรรมที่ทำลายล้าง ภาพยนตร์สองชั่วโมงย่อมต้องดิ้นรน และภาพยนตร์เรื่องนี้ แม้จะมีความประณีตทางเทคนิค แต่ก็ไม่สามารถแบกรับน้ำหนักของต้นฉบับได้ **บทสรุป:** สำหรับผู้ชมที่มาดู *Ender s Game* โดยไม่มีความรู้มาก่อน นี่คือภาพยนตร์ไซไฟที่พอใช้ได้และมีภาพสวยงาม เรื่องราวมีความสอดคล้องกัน การแสดงแข็งแกร่ง และมีฉากอลังการมากพอที่จะดึงดูดความสนใจ แต่สำหรับพวกเราที่อ่านนิยายเรื่องนี้มานานหลายสิบปี—และยังคงคิดถึงมันอยู่... ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเพียงเสียงสะท้อนที่ว่างเปล่า มันดำเนินเรื่องตามแบบแผนโดยปราศจากความรู้สึกร่วม ให้คะแนน **6/10**: มีความสามารถ เป็นมืออาชีพ และน่าลืมเลือนอย่างสิ้นเชิง เป็นภาพยนตร์ที่ไม่สร้างความประทับใจใดๆ

แฮร์รี่ พอตเตอร์ในอวกาศแบบใดแบบหนึ่ง ในเรื่องราวน่าเบื่อเกี่ยวกับการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์แบบอเมริกัน เหมือนกับเป็นวิดีโอเกม น่าเบื่อและมีตอนจบโง่ๆ แบบ เราไม่ได้แย่ขนาดนั้น เพื่อทำให้ทุกคนพอใจ ยังสงสัยอยู่ว่าแฮร์ริสัน ฟอร์ดและเบน คิงสลีย์กำลังทำอะไรอยู่ในหนังเรื่องนี้...