**_ถ่ายภาพได้สวยงาม แต่อ่อนไหวทางอารมณ์_** > **Studs Terkel**: _คุณรู้สึกละอายใจกับมรดกที่_ร่ำรวย_จริงๆ ไหม เมื่อคุณยอมรับภาพลักษณ์แบบแผนที่คนผิวขาวมีต่อตัวเอง_ > >**James Baldwin**: _ผมเกรงว่านั่นเป็นหนึ่งในปัญหาใหญ่ หนึ่งในอันตรายทางจิตใจที่ยิ่งใหญ่ของการเป็นคนผิวสีในอเมริกา อันที่จริง มันมากกว่านั้นอีก ผมเห็นคนจำนวนมากต้องล่มสลายเพราะปัญหาใหญ่นี้ คนผิวสีทุกคนในอเมริกาต่างถูกคุกคามจากปัญหานี้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง คนเราเกิดมาในประเทศของคนผิวขาว ประเทศของคนผิวขาวนิกายโปรเตสแตนต์พิวริแทน ที่ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นทาส ซึ่งมีมาตรฐานและภาพลักษณ์มากมาย เมื่อคุณลืมตาดูโลก ทุกสิ่งที่คุณเห็น ไม่มีสิ่งใดเกี่ยวข้องกับคุณเลย คุณไปดูหนังคนขาว และเช่นเดียวกับคนอื่นๆ คุณตกหลุมรักโจน ครอว์ฟอร์ด และคุณก็เชียร์คนดีที่กำลังฆ่าชาวอินเดียนแดง มันเหมือนการปะทะทางจิตวิทยาครั้งใหญ่เมื่อคุณตระหนักว่าสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นอุปมาอุปไมยของการกดขี่ และจะนำไปสู่สงครามจิตวิทยาที่คุณอาจพินาศได้ > >[…] > >_สิ่งที่คุณเคยถูกบอกเล่าในประเทศนี้เกี่ยวกับการเป็นคนดำคือ การเป็นคนดำนั้นเป็นสิ่งที่แย่มากๆ เพื่อที่จะอยู่รอด คุณต้องขุดคุ้ยตัวเองและสร้างตัวเองขึ้นมาใหม่จริงๆ ตามภาพลักษณ์ที่ยังไม่มีในอเมริกา คุณต้องกำหนด ซึ่งฟังดูแปลกมาก คุณต้องตัดสินใจว่าคุณเป็นใคร และบังคับให้โลกจัดการกับคุณ ไม่ใช่ด้วยความคิดที่โลกมีต่อคุณ > >[…] > > **Terkel**: ไม่มีใครรู้จักชื่อฉัน ทำไมคุณถึงเลือกชื่อนั้นล่ะ > >**Baldwin**: เอ่อ ถึงจะฟังดูคล้ายคำเทศนาของพระสันตปาปา แต่ผมคิดว่าชื่อนี้ค่อนข้างขมขื่นนะครับ มันตั้งใจให้เป็นคำเตือนสำหรับประเทศของผม ในยุคสมัยที่ผู้คนเรียกผมว่า หนุ่มน้อย ยุคสมัยนั้นผ่านไปแล้ว ยกเว้นแต่ว่าผมไม่ได้ตอบในตอนนั้น และตอนนี้ผมก็ไม่ได้ตอบ การเป็นคนผิวสีในประเทศนี้ จริงๆ แล้ว - Ralph Ellison พูดได้ดีมาก - ไม่ควรถูกมอง สิ่งที่คนผิวขาวเห็นเมื่อมองคุณนั้นมองไม่เห็น สิ่งที่พวกเขาเห็น เมื่อพวกเขามองคุณ คือสิ่งที่พวกเขาได้มอบให้แก่คุณ สิ่งที่พวกเขาได้มอบให้แก่คุณคือความเจ็บปวด อันตราย ความปรารถนา และความทรมาน คุณรู้ไหม บาป ความตาย และนรก ซึ่งทุกคนในประเทศนี้หวาดกลัว ในฐานะคนผิวสี คุณเป็นตัวแทนของประสบการณ์ที่ชาวอเมริกันปฏิเสธ ฟังดูลึกลับ แต่ผมคิดว่ามันได้รับการพิสูจน์แล้วอย่างน่าโล่งใจอย่างมากในภาคใต้ ลองพิจารณาถึงราคาอันแสนแพงลิบลิ่วที่ภาคใต้ต้องจ่ายเพื่อรักษาคนผิวสีให้อยู่ในสถานะของตน ซึ่งไม่ประสบความสำเร็จ แต่กลับประสบความสำเร็จในการทำให้ประชากรผิวขาวที่สับสนและไร้ศีลธรรมที่สุดในโลกตะวันตกต้องตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ ในอีกแง่มุมหนึ่ง คุณจะเห็นได้จากชีวิตความเป็นอยู่ของประเทศ ไม่เพียงแต่ในภาคใต้เท่านั้น ว่าประเทศนี้ต้องจ่ายราคาอันแสนสาหัสเพียงใดสำหรับความพยายามในการรักษาระยะห่างระหว่างพวกเขากับคนผิวสี ในทำนองเดียวกัน เป็นเรื่องยากมาก – เป็นอันตราย อันตรายทั้งทางจิตใจและส่วนบุคคล – สำหรับคนผิวสีในประเทศที่จะเกลียดชังคนผิวขาวอย่างแท้จริง เขาผูกพันกับพวกเขามากเกินไป ไม่เพียงแต่ในทางสังคมเท่านั้น แต่ยังรวมถึงทางประวัติศาสตร์ด้วย ไม่ว่าใครจะพูดอะไรก็ตาม อันที่จริง คนผิวสีและคนผิวขาวในประเทศนี้มีความเกี่ยวข้องกัน ครอบครัวคนผิวสีครึ่งหนึ่งในภาคใต้มีความเกี่ยวข้องกับผู้พิพากษา ทนายความ และครอบครัวคนผิวขาวในภาคใต้ พวกเขาเป็นญาติกัน และยังเป็นญาติกันอีกด้วย นี่คือความเกี่ยวข้องที่ลึกซึ้งอย่างน่าสะพรึงกลัว เป็นเรื่องง่ายสำหรับชาวแอฟริกันที่จะเกลียดชังผู้รุกรานและขับไล่เขาออกจากแอฟริกา แต่เป็นเรื่องยากมากสำหรับคนผิวสีชาวอเมริกันที่จะทำเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าเขาไม่สามารถทำเช่นนี้กับคนผิวขาวได้ ไม่มีที่ให้ขับไล่พวกเขา นี่คือประเทศที่เป็นของเราทั้งคู่อย่างเท่าเทียมกัน เราต้องอยู่ร่วมกันที่นี่ ไม่เช่นนั้นก็จะไม่มีประเทศใดเหลืออยู่ - เจมส์ บอลด์วิน พูดคุยกับสตัดส์ เทอร์เคล; รายการเดอะสตัดส์ เทอร์เคล ทางสถานีวิทยุ 98.7 WFMT ชิคาโก (15 กรกฎาคม 1961) ดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของเจมส์ บอลด์วิน ในปี 1974 เรื่อง If Beale Stre