_**หนังเจมส์ บอนด์สุดมันส์ที่ทิโมธี ดาลตันมารับหน้าที่ 007**_ The Living Daylights เป็นภาคแรกจากสองภาคของเจมส์ บอนด์ที่ทิโมธี ดาลตันรับบท 007 เป็นหนังเจมส์ บอนด์ที่ยอดเยี่ยม แต่ไม่ค่อยมีใครพูดถึงเมื่อพูดถึงหนังที่ดีที่สุดของแฟรนไชส์นี้ ปัญหา ไม่ได้อยู่ที่ดาลตัน เพราะเขาเหมาะที่จะเป็นเจมส์ บอนด์ และเป็นสิ่งที่ซีรีส์ต้องการในปี 1987 (ซึ่งเป็นปีที่ภาพยนตร์ออกฉาย) ถึงแม้ว่ายุคของโรเจอร์ มัวร์ (1973-1985) จะเป็นช่วงที่ผมชอบที่สุดในแฟรนไชส์นี้ ส่วนใหญ่เป็นเพราะมันให้ความบันเทิงรอบด้าน แต่โรเจอร์ก็แก่เกินไปในปี 1987 ที่จะรับบทนี้ต่อ (เขาอายุ 60 ปี) ยิ่งไปกว่านั้น ผมคิดว่าทุกคนต่างโหยหาบอนด์ที่จริงจังขึ้นในปี 1987 และดาลตันก็แสดงได้ยอดเยี่ยม มีข้อดีมากมายใน The Living Daylights หนังมีฉากเปิดที่ยอดเยี่ยมเกี่ยวกับการกระโดดร่มที่ Rock of Gibraltar ตามด้วยช่วงรถจี๊ปลงจากภูเขา เหตุการณ์จะสลับไปที่บราติสลาวา สโลวาเกีย (แต่ถ่ายทำที่เวียนนา ออสเตรีย) ซึ่งทุกอย่างช้าลงสู่ความน่าตื่นเต้นเร้าใจ ไม่นานหลังจากนั้นก็มีตอนไล่ล่าในฤดูหนาวสุดเจ๋งระหว่างบอนด์และคนรัก (มาริยัม ดาโบ) ในรถพร้อมสกี (ถ่ายทำที่ออสเตรียเช่นกัน) ฉากสุดท้ายที่เต็มไปด้วยแอ็คชั่นเกิดขึ้นในอัฟกานิสถาน (แต่ถ่ายทำที่โมร็อกโกและทะเลทรายโมฮาวี) ส่วนนี้ของหนังเพิ่มความระทึกขวัญเมื่อเจมส์และคนรักพยายามเดินทางออกนอกประเทศด้วยเครื่องบินขนส่งสินค้า และหนังยังไม่จบแค่นั้น จุดไคลแม็กซ์นี้มีฉากระทึกขวัญที่ยอดเยี่ยมสามหรือสี่ฉากและมุกตลกขบขันเล็กน้อย น่าเสียดายที่หนังเรื่องนี้ค่อนข้างอ่อนแอในเรื่องของผู้หญิง ดาโบแสดงได้ดีในแบบที่มีเสน่ห์และมีเสน่ห์ แต่การปรากฏตัวของเธอกลับไม่ได้ถูกใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่ แต่เธอก็ดูดีในกางเกงสแล็ค นอกจากเธอแล้ว ก็มีผู้หญิงโผล่มาแวบๆ บ้างเล็กน้อย โดยไม่มีใครโดดเด่นเป็นพิเศษ ยกเว้นสาวผมบลอนด์ที่ใส่กางเกงขาสั้นสีขาว นักแสดงนำยังมี โจ ดอน เบเกอร์, เจอโรน แครบเบ, จอห์น รีส-เดวีส์ และแอนเดรียส วิสเนียฟสกี ซึ่งส่วนใหญ่มักจะเป็นตัวร้ายหรืออาจเป็นตัวร้าย สรุป: แม้ว่า The Living Daylights จะไม่ใช่จุดเด่นของซีรีส์ แต่มันก็ยังเป็นหนังบอนด์ที่คุ้มค่า มีองค์ประกอบหลักๆ ตามปกติ แม้ว่าจะดูไม่ค่อยลงตัวในส่วนของผู้หญิง นอกจากทิโมธี ดาลตัน ผู้รับบทบอนด์ที่สดใสแล้ว ฉากเปิดและตอนจบก็เป็นส่วนที่ดีที่สุด หนังยาว 2 ชั่วโมง 10 นาที เกรด: B-