Love Alarm แอปเลิฟเตือนรัก ( 8 ตอนจบ )

โอ้โห! ทีมงานสร้าง ทีมงาน และนักแสดงเต็มทีมจะไม่รู้เรื่องราวของตัวเองได้อย่างไร! ละครเรื่องนี้เปรียบเสมือนการเทิดทูนความล้มเหลวของมนุษย์ เป็นโรคระบาดร้ายกาจที่แพร่ระบาดไปทั่ววงการโทรทัศน์ เป็นความชั่วร้ายอันน่าเวทนาที่เกิดจากความล้มละลายทางความคิดสร้างสรรค์และการค้าขายที่ไร้จิตวิญญาณ เป็นบาดแผลที่กัดกร่อนแก่นแท้ของการเล่าเรื่องด้วยสิ่งที่น่ารังเกียจ แก่นเรื่องของมันคือการผสมผสานระหว่างความหลงตัวเองทางเทคโนโลยีและความโง่เขลาในความรักอันน่าสะอิดสะเอียน เป็นการดูหมิ่นสติปัญญาของผู้มีจิตสำนึกที่โชคร้ายพอที่จะได้เห็นความชั่วร้ายนี้ เป็นการกลายพันธุ์ที่น่าเกลียดชังของสิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยถูกมองว่าเป็นความบันเทิง ตัวละครเป็นเพียงภาพล้อเลียนมนุษยชาติที่น่าเกลียดชัง เป็นเพียงภาชนะสำหรับการสร้างจินตนาการโรแมนติกอันจืดชืดและละครน้ำเน่า ปฏิสัมพันธ์ของพวกเขาคือเสียงอึกทึกครึกโครมของคำพูดซ้ำซากไร้จิตวิญญาณและการปรุงแต่งอารมณ์ที่ถูกสร้างขึ้น แต่ละฉากยิ่งแย่ลงเรื่อยๆ บทประพันธ์นี้ดูหมิ่นแนวคิดเรื่องโครงสร้างการเล่าเรื่องที่เชื่อมโยงกัน ความซับซ้อนที่สับสนวุ่นวาย และบทสนทนาที่น่าเบื่อหน่ายจนปัญญาจนยากจะเข้าใจ อันที่จริง ละครเรื่องนี้ไม่ใช่แค่ละครโทรทัศน์ที่แย่ แต่มันคือความน่ารังเกียจอย่างที่สุด เป็นมลทินต่อจิตสำนึกส่วนรวมของมนุษยชาติ และแก่นแท้ของความเป็นจริงที่ต้องถูกกำจัดให้สิ้นซากด้วยอคติอย่างที่สุด ใครก็ตามที่กล้าปกป้องความชั่วร้ายอันน่าสะพรึงกลัวนี้สมควรได้รับการลงโทษชั่วนิรันดร์ ถูกสาปให้ใช้ชีวิตนิรันดร์ในห้วงลึกอันมืดมิดที่สุดของนรกในภาพยนตร์ ถูกทรมานด้วยคำซ้ำซากจำเจของเรื่องไร้สาระไร้สาระจนถึงวาระสุดท้าย ยังไงก็เถอะ มันอาจจะแย่กว่านี้ก็ได้ ฉันเดาเอานะ