โจอาควิน ฟีนิกซ์ แทบไม่ต้องจำบทพูดเลยในภาพยนตร์เรื่องนี้ ซึ่งเป็นเรื่องราวที่โหดร้ายและรุนแรงเกี่ยวกับ “โจ” เขาหาเลี้ยงชีพด้วยการช่วยเหลือเด็กสาวที่หายตัวไป ไม่ว่าจะโดยสมัครใจหรือไม่ก็ตาม และส่งพวกเธอกลับประเทศ บางครั้งก็เป็นไปอย่างราบรื่น แต่บ่อยครั้งที่มันเป็นงานที่รุนแรงและอันตราย ซึ่งทำให้เขาต้องต่อสู้กับผู้คนทั้งในและนอกเครื่องแบบ งานล่าสุดของเขาคือการช่วยเหลือ “นีน่า” (เอคาเทรินา ซัมโซนอฟ) ซึ่งพิสูจน์แล้วว่าเป็นงานที่ท้าทายที่สุดของเขา และในขณะที่เขาพยายามช่วยเหลือเหยื่อของเขาจากอาชีพที่เกี่ยวข้องกับการค้าประเวณี และเอาตัวรอด เขาก็ได้หวนนึกถึงความทรงจำในวัยเด็กที่วุ่นวายของตัวเอง ด้วยอะดรีนาลินที่พลุ่งพล่านเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เขายังคงทำงานต่อไปได้ ปฏิบัติการครั้งนี้จะเป็นจุดจบของเขา หรือจะเป็นชัยชนะครั้งสุดท้ายของเขาเหนือพ่อผู้โหดร้ายที่ยังคงตามหลอกหลอนชายวัยสี่สิบกว่าคนนี้อยู่ ฟีนิกซ์แสดงได้อย่างยอดเยี่ยมในเรื่องนี้ ด้วยสไตล์การแสดงแบบเรียบง่ายแต่ทรงพลังที่เข้าถึงอารมณ์ได้อย่างลึกซึ้ง ตัวละครของเขามีความมุ่งมั่นและตั้งใจ ในขณะเดียวกันก็สับสนและบอบช้ำทางจิตใจ และผมพบว่าการที่บทพูดน้อยนั้นเป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพมาก เพราะทำให้เราได้เห็นแรงผลักดันที่อยู่เบื้องหลังการกระทำที่ทั้งแค้นเคืองและแฝงไปด้วยความร้ายกาจของชายคนนี้ หนังดำเนินเรื่องได้อย่างรวดเร็วและดุเดือด และต้องยอมรับว่ามันค่อนข้างยากที่จะรักษาความเข้มข้นนั้นไว้ได้หลังจากผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง แต่ด้วยการเน้นไปที่จิตวิทยาของตัวละครมากขึ้น ผมพบว่าผมไม่รังเกียจที่จะเปลี่ยนเทคนิคความรุนแรงที่โหดร้ายแบบเดิมๆ มาเป็นอะไรที่เน้นความคิดและอารมณ์มากกว่า แน่นอนว่าไม่มีฉากเสี่ยงอันตรายมากนัก เพราะพล็อตเรื่องดำเนินไปในแนวทางมาตรฐานในการจบเรื่อง แต่ก็ไม่น่าเบื่อเลยแม้แต่น้อย ถ้าเป็นไปได้ควรไปดูในโรงภาพยนตร์ เพราะเสียงก็สำคัญมากในการช่วยสร้างบรรยากาศตึงเครียด และระบบเสียง Dolby ก็ช่วยเสริมให้ดียิ่งขึ้นไปอีก และคุณจะดีใจที่ได้รู้ว่า นีน่า ไม่ใช่คนอ่อนแอด้วยเช่นกัน