Ghost Doctor (2022) โกส ด็อกเตอร์ (16 ตอนจบ)

เป็นตัวเต็งที่จะคว้ารางวัลละครแนวการแพทย์ที่แย่ที่สุด เทียบเท่ากับการถ่ายทำเตียงคนไข้สองเตียงแล้วเรียกมันว่า โรงพยาบาล ตั้งแต่ต้นเรื่อง ฉากการสร้างเรื่องก็แย่จนดูโดดเด่นสะดุดตา ยกตัวอย่างเช่น โรงพยาบาลต้องพึ่งพาหมอผีฝีมือดีเพียงคนเดียว ไม่เช่นนั้นทุกคนคงตายแน่หากไม่มีเวทมนตร์ของเขา ซึ่งนั่นจะทำให้ลำดับชั้นในโรงพยาบาลถูกยกเลิก โรงพยาบาลไม่มีกฎเกณฑ์ ใครๆ ก็เข้าออกได้ตามใจชอบ ใครๆ ก็พาคนไข้เข้าห้องผ่าตัดและทำการผ่าตัดได้ โดยไม่มีใครต้องรับผลจากการกระทำใดๆ เพราะการเขียนฉากแบบนั้นต้องใช้ความพยายามมากกว่า การบริหารจัดการโรงพยาบาลไม่มีอยู่จริง มีเพียงคนคุมงานคนเดียว (แทอินโฮ ตัวร้าย) โดยไม่มีใครอยู่รอบๆ หรือนั่งข้างเขาดูแลโรงพยาบาลเลย ที่แย่กว่านั้นคือนักแสดงผู้นี้เป็นที่รู้จักจากบทบาทรอง การให้เขารับหน้าที่คุมงานโดยที่ตัวละครไม่ดูน่าเกรงขามหรือหนักแน่นเกินไป กลับทำลายบทบาทและทำลายความตึงเครียดเล็กๆ น้อยๆ ของละครไป ฉากโรงพยาบาลที่ดูจืดชืดแบบนี้ยังมีตัวอย่างให้เห็นอีกเยอะ แต่ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเจนที่สุดก็คือฉากนี้ อย่างไรก็ตาม หากคุณมองข้ามฉากทั้งหมดไป แล้วเพ่งความสนใจไปที่พระเอก 2 คนนั้นจริงๆ ละครก็ถือว่าโอเค การพบกันครั้งแรกของพระเอก 2 คนนั้นและตอนแรกนั้นเต็มไปด้วยพลวัตที่น่ารังเกียจและน่าขยะแขยงจนน่าดูบนหน้าจอ แต่ที่น่าประหลาดใจคือมันกลับดีขึ้นมากในช่วงหลังๆ และกลายเป็นเรื่องสนุก ซึ่งเป็นเหตุผลเดียวที่ทำให้ละครยังคงสนุกอยู่และน่าดูต่อไป