Birds of Prey (And the Fantabulous Emancipation of One Harley Quinn) ทีมนกผู้ล่า กับฮาร์ลีย์ ควินน์ ผู้เริดเชิด

Birds of Prey คือหนังที่ระทึกขวัญสุดขีด สนุกสุดเหวี่ยง ดิบสุดเหวี่ยง และรุนแรงสุดขั้ว อ้างอิงจาก Saoirse Ronan จาก Little Woman ... Women. - Chris dos Santos Chris...

รีวิวฉบับเต็ม: _Birds of Prey (and the Fantabulous Emancipation of One Harley Quinn)_ เป็นหนึ่งในภาพยนตร์คอมิกไม่กี่เรื่องที่ถ่ายทอดจิตวิญญาณของต้นฉบับออกมาได้อย่างแท้จริง ผู้กำกับ Cathy Yan เข้าใจดีว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ควรจะเป็นงานเลี้ยงที่เต็มไปด้วยแอ็คชั่นและการผจญภัยแบบ Technicolor และจดหมายรักที่เธอเขียนถึง Harley Quinn (Margot Robbie) ก็น่าประทับใจอย่างยิ่ง

ถ้าโควิด-19 ทำให้โรงภาพยนตร์ต้องปิดตัวลงแบบนี้ ฉันก็คงรู้สึกแปลกๆ ที่จะบอกคนอื่นว่านี่เป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันจะได้ดูบนจอใหญ่ _คะแนนรวม: ★★★★ - ดึงดูดใจมาก เป็นหนังโปรดของฉัน_

การเดินทางที่ไม่หยุดนิ่งผ่านมุมมองของฮาร์ลีย์ ควินน์ สนุกมากที่ได้เห็นตัวละครของเธอ มาร์โกต์ทำให้การใส่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ลงไปมากมาย เช่น สีหน้า การพูดบท และบางครั้งก็รวมถึงความเขินอายของเธอในขณะนั้นด้วย หนังสนุกมาก

ฉันชอบ Birds of Prey (And the Fantabulous Emancipation of One Harley Quinn) มาก เพราะมันแตกต่างจากหนังเรื่องไหนๆ ที่ฉันเคยดูมาเลย มีฉากแอ็คชั่นแบบเดิมๆ และฉูดฉาดที่ตัวละครซูเปอร์ฮีโร่ส่วนใหญ่มักจะทำกัน แต่นี่คือหนังคอมิกส์สุดโหด เรท R มุกตลกร้าย ปากโป้ง ที่สร้างมาเพื่อผู้หญิงอายุ 25 ปีขึ้นไปโดยเฉพาะ เป็นช่วงเวลาที่สนุกสนานสำหรับนักสตรีนิยมและสาวๆ เนิร์ดทั่วโลก หนังเล่าเรื่องจากมุมมองที่บิดเบี้ยวและประชดประชันอย่างน่าเอ็นดูของ Harley Quinn (Margot Robbie) อดีตแฟนสาวของ Joker เมื่อ Roman Sionis ผู้ชั่วร้าย (Ewan McGregor) ลงมือจัดการโจรกระจอกน้อย (Ella Jay Basco) เหล่าวายร้ายที่ชั่วร้ายที่สุดได้พลิกโฉมเมือง Gotham City เพื่อค้นหาเธอ เมื่อฮาร์ลีย์ได้พบกับฮันเทรส (แมรี เอลิซาเบธ วินสตีด), แบล็ก แคนารี (เจอร์นี สโมลเล็ตต์-เบลล์) และตำรวจรีนี มอนโตยา (โรซี เปเรซ) พวกเธอก็ได้เรียนรู้ว่าพวกเธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องร่วมมือกันเพื่อโค่นไซโอนิสให้สิ้นซาก หัวใจสำคัญของภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่ที่การตีความตัวละครฮาร์ลีย์ ควินน์อันเป็นเอกลักษณ์ของร็อบบี้ เธอยอดเยี่ยมมากในการทำให้ตัวละครซุกซนและร้ายกาจของเธอเป็นที่รักได้อย่างง่ายดาย ฮาร์ลีย์ไม่ใช่ผู้หญิงที่คุณอยากจะเลียนแบบ แต่การได้ไปเที่ยวและเป็นเพื่อนกับเธอคงจะสนุกดี การแสดงสมทบทั้งหมดในเรื่องนี้ก็ยอดเยี่ยมเช่นกัน แมคเกรเกอร์เคี้ยวฉากด้วยความยินดีอย่างกล้าหาญ และตัวร้ายของเขาก็น่ากลัวอย่างแท้จริง ด้วยการเพิ่มนักแสดงสมทบหญิงที่มีความหลากหลายและเก่งกาจที่รับบทเป็นซูเปอร์ฮีโร่ที่โหดไม่แพ้กัน ภาพยนตร์เรื่องนี้มีมุมมองสตรีนิยมหลากหลายวัฒนธรรมซึ่งโชคดีที่ดูเหมือนจะไม่ถูกบังคับโดยคณะกรรมการ “Birds of Prey” คือความอลหม่านแบบสุดเหวี่ยงที่เพิ่มประกายความตื่นเต้นให้กับ DCEU ที่ส่วนใหญ่จืดชืดและน่าเบื่อ มันมีสีสัน วุ่นวาย บ้าบิ่น และมีพลัง และผมประหลาดใจมากที่ผมสนุกกับหนังเรื่องนี้มากขนาดนี้ นี่คือการแสดงที่สนุกสุดเหวี่ยงจริงๆ ที่จะดึงดูดแฟนๆ ใหม่ๆ เข้าสู่วงการหนังแนวนี้

**สดชื่นและตลกมาก** หนังเรื่องนี้แตกต่างจากหนังรวมทีมเรื่องไหนๆ ที่ฉันเคยดูมา มันจะทำให้คุณลืมไปเลยว่ามันเป็นหนังซูเปอร์ฮีโร่โดยสิ้นเชิง รู้สึกเหมือนเป็นหนังบ้าๆ ที่มีจิตใจอาชญากรอยู่ทั่วเมือง เคลื่อนไหวอย่างอิสระในชุดแฟนซี จนกระทั่งฉากหนึ่งของ Black Canary ที่คุณตระหนักได้ว่าใช่ คุณกำลังดูหนังซูเปอร์ฮีโร่ พวกเขาต้องแสดงพลังของพวกเขา **มันรุนแรงและตลก และ Harley Quinn ของ Margot Robbie ก็สุดยอดมาก และฉันชอบ Crossbow Killer มากจริงๆ** DCEU มีผลงานดีๆ มากมายตั้งแต่ Justice League (ไม่นับ Aquaman) และถ้าคุณนับหนัง DCEU ที่กำลังจะมาถึง คุณจะเห็นอนาคตที่สดใสมากสำหรับ DC กับ Batman, Shazam 2 และภาคต่อของ Wonder Woman

Birds of Prey เริ่มต้นได้อย่างยอดเยี่ยมด้วยบทนำอันยอดเยี่ยมของฮาร์ลีย์ ควินน์และจุดจบอันน่าผิดหวังของเธอหลังจากโจ๊กเกอร์เลิกรากัน แต่เรื่องราวกลับเริ่มหลุดกรอบไปในช่วงท้ายเรื่อง หนังค่อนข้างยากที่จะอินไปกับมันได้เพราะฮาร์ลีย์ ควินน์ ผู้บรรยายที่ไม่ค่อยน่าเชื่อถือ ถึงแม้จะเข้าใจแนวทางของหนัง แต่มันก็ไม่ได้เวิร์คสำหรับฉัน ฉันไม่ค่อยชอบตัวละครหลักสักสองสามตัว และรู้สึกว่าตัวเองชอบฮาร์ลีย์และแบล็ก คานารีมาก ส่วนอีกสองตัวนั้นดูไม่ค่อยพัฒนาเท่าไหร่ ยวน แมคเกรเกอร์เล่นบทตัวร้ายได้อย่างยอดเยี่ยม ทุกฉากที่เขาทำให้ฉันหลงใหลด้วยท่าทีสงบนิ่ง ค่อยๆ กลายเป็นความบ้าคลั่งอย่างรวดเร็ว เขาขโมยซีนได้อย่างยอดเยี่ยม ท่าต่อสู้ก็ยอดเยี่ยมเช่นกัน มีการฆ่าที่สร้างสรรค์และภาพที่น่าสนใจมากมาย ฉันรู้สึกว่ามันผสมๆ กัน ตรงที่ฉันชอบบางฉากและเบื่อบางฉาก แต่ก็ยังดูสนุกอยู่ดี **สรุป:** _ดี_

หากคุณชอบอ่านัน โปรดติดตามบล็อกของฉันที่ ตั้งแต่ Wonder Woman ที่ DCEU ไม่เคยพลาดแม้แต่วินาทีเดียว ถึงแม้ว่าหลังจะยังคงเป็นภาพยนตร์ที่ฉันชอบที่สุดในจักรวาล แต่ฉันมีความคิดเห็นเชิงบวกเป็นส่วนใหญ่เกี่ยวกับ Justice League, Aquaman และ Shazam! ใช่แล้ว นี่ไม่ใช่ภาพยนตร์คอมิกที่ดีที่สุดตลอดกาล แต่ฉันคงโกหกถ้าปฏิเสธว่าไม่ได้สนุก Birds of Prey ก็เดินตามแนวทางเดียวกัน: สนุก เน้นแอ็คชั่น และมีนักแสดงที่ยอดเยี่ยม แม้จะมีปัญหาเกี่ยวกับเนื้อเรื่องและตัวละครบางตัว แต่ฉันจะพูดให้ฟัง ก่อนอื่นเลย ขอพูดถึงคำชมที่จำเป็นต่อการแสดงของ Margot Robbie ก่อน ถ้ามีตัวละคร DC ที่ดีกว่า Harley Quinn ให้ Robbie แสดงได้ โปรดแจ้งให้ฉันทราบ เพราะฉันคิดว่าเธอสมบูรณ์แบบอย่างแท้จริงในบทจิตแพทย์ที่บ้าคลั่งและเว่อร์วังอลังการที่กลายเป็นโรคจิต Suicide Squad อาจจะดูเละเทะไปหมด แต่ฉันไม่คิดว่าจะมีใครปฏิเสธว่าร็อบบี้เข้ากับบุคลิกของฮาร์ลีย์ได้อย่างลงตัว ตั้งแต่รูปลักษณ์ วิธีการพูด การเคลื่อนไหวร่างกาย ไปจนถึงการแสดงออกทางสีหน้า ไม่มีการคัดเลือกนักแสดงคนไหนจะดีไปกว่านี้อีกแล้ว เธอถ่ายทอดบรรยากาศที่วุ่นวายของเรื่องทั้งหมดออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ และยังช่วยสร้างฉาก (ที่) มีสีสัน (มาก) อีกด้วย อย่างไรก็ตาม เธอไม่ใช่คนเดียวที่แสดงได้อย่างยอดเยี่ยม เจอร์นี สโมลเล็ตต์-เบลล์ รับบทไดนาห์ แลนซ์ / แบล็ก คานารี ได้อย่างน่าประทับใจอย่างน่าประหลาดใจ แม้ว่าฮาร์ลีย์ ควินน์จะเป็นตัวละครหลัก แต่ฉันกลับรู้สึกว่าตัวเองใส่ใจไดนาห์มาก วิถีชีวิตของเธอเข้ากับบุคลิกของตัวละครได้อย่างแนบเนียน และเธอคือตัวละครรองที่เขียนบทได้ดีที่สุดในภาพยนตร์เรื่องนี้อย่างไม่ต้องสงสัย น่าเสียดายที่ฉันไม่สามารถพูดแบบเดียวกันนี้กับตัวละครอื่นๆ ได้ และนี่คือหนึ่งในปัญหาใหญ่ที่สุดของฉัน มันเป็นภาพยนตร์ที่เต็มไปด้วยความซ้ำซากจำเจและความพยายามที่จะทำให้ตัวละครตระหนักถึงความซ้ำซากจำเจเหล่านั้น ซึ่งก็เป็นสิ่งที่ถูกใช้ซ้ำซากมากเกินไปเช่นกัน อะไรจะธรรมดากว่ากัน การให้ตัวร้ายบอกแผนหลักกับพระเอก หรือให้พระเอกบอกว่าตัวร้ายโง่มากที่คิดจะทำแบบนั้น ตอนแรกฉันก็ขำ และคิดว่ามันตลกดีที่คริสตินา ฮอดสันพยายามเลี่ยงการเขียนตัวละครที่ซ้ำซากจำเจ โดยทำให้คนอื่นรู้ว่าตัวละครเหล่านี้พูดหรือเคลื่อนไหวอย่างไร แต่การพูดว่า ฉันรู้ว่าเธอซ้ำซากจำเจ คุณก็เลยรอดตัวไปได้ถ้าพูดหรือทำอะไรซ้ำซากจำเจ ได้ผลแค่บางฉาก ไม่ใช่ทั้งเรื่อง นี่เป็นเหตุผลที่ฉันไม่เข้าใจเรนี มอนโตยา หรือสนใจเรื่องราวของเธอเลย แมรี เอลิซาเบธ วินสเตด เป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงคนโปรดของฉัน แต่เธอมีเวลาออกจอน้อยที่สุดในบรรดานักแสดงทั้งหมด ฉันไม่เคยวิจารณ์หนังเรื่องไหนที่ไม่ให้นักแสดงที่ฉันชอบมีบทบาทสำคัญกว่านี้ (ต่างจากคนอื่นๆ ฉันเชื่อว่ามันไม่ยุติธรรมที่จะทำเช่นนั้น) ถึงอย่างนั้น ฉันก็บ่นถ้าคิดว่าตัวละครตัวใดตัวหนึ่งควรได้รับเวลาออกจอมากกว่านี้ ซึ่งก็เหมือนกับกรณีของฮันเทรส ฉันรู้สึกว่าเรื่องราวเบื้องหลังของเธอน่าตื่นเต้นและซาบซึ้งใจมากกว่าตัวละครของโรซี่ เปเรซ แต่น่าเศร้าที่เรื่องราวส่วนตัวของฮันเทรสกลับเป็นเพียงจุดหักมุมในองก์ที่สามซึ่งไม่ได้น่าประหลาดใจเท่าไหร่นัก มีการเปลี่ยนแปลงจากอดีตสู่ปัจจุบันหลายครั้งในการเล่าเรื่อง ซึ่งส่วนใหญ่ก็ดูลงตัว แต่บางช่วงก็ดูกะทันหันเกินไป อย่างไรก็ตาม วินสเตดก็โดดเด่นทุกครั้งที่เธอปรากฏตัว! ยวน แมคเกรเกอร์แสดงบทตัวร้ายได้ดี แต่เขาพาฉันไปสู่ประเด็นสำคัญอีกประการหนึ่ง นั่นคือโครงเรื่องหลัก เกร็ดความรู้: แมคกัฟฟินเป็นวัตถุ อุปกรณ์ หรือเหตุการณ์ที่จำเป็นต่อการเล่าเรื่องและแรงจูงใจของตัวละคร แต่กลับไม่มีนัยสำคัญ ไม่สำคัญ หรือไม่เกี่ยวข้องในตัวเอง เส้นใยที่เชื่อมโยงตัวละครแต่ละตัวเข้าด้วยกันนั้นมาจากหนึ่งในแมคกัฟฟินที่ถูกนำไปใช้ซ้ำแล้วซ้ำเล่ามากที่สุด อย่าเข้าใจฉันผิดนะ แมคกัฟฟินไม่ใช่คำพ้องความหมายกับการเขียนบทที่แย่หรือโครงเรื่องที่ไม่ดี! มันเป็นเพียงสิ่งที่นำไปสู่ความว่างเปล่า เนื่องจาก Birds of Prey เป็นภาพยนตร์ที่เน้นตัวละครเป็นหลัก พล็อตเรื่องจึงไม่ใช่เรื่องแปลก ตราบใดที่ตัวละครทุกตัวทำงานได้ เรื่องราวหลักก็อาจเป็นเพียงผู้โดยสาร (Once Upon a Time in Hollywood ของเควนติน แทแรนติโน ใช้วิธีการนี้)

ดูได้ปานกลาง อาจจะดูซ้ำอีก และแนะนำไม่ได้ มีหลายวิธีในการดูหนังเรื่องนี้: 1) จากมุมมองของภาคต่อ 2) จากมุมมองของหนังสือการ์ตูน 3) จากมุมมองของหนังภาคเดี่ยว 1) จากมุมมองของภาคต่อ ยังขาดหนังทั้งเรื่อง! นี่คือภาคที่ 3 ของ Harley Quinn Trilogy เราพลาดการเปลี่ยนแปลงตัวละครจากเรื่องหนึ่งไปสู่อีกเรื่องหนึ่งไปอย่างสิ้นเชิง หนังเรื่องนี้ถึงจะเกิดขึ้นได้ และถ้าคุณกำลังจับผิดกระทู้นี้ ก็น่าจะมีหนังอีก 2-3 เรื่องก่อน Suicide Squad 2) จากมุมมองของหนังสือการ์ตูน โอ้โห พวกเขาเอาแนวคิดที่ยืมมาจากหนังสือการ์ตูนมาใส่ไว้แทบทุกอย่างเลย -Harley ออกจาก Joker- นี่เป็นเหตุการณ์ใหญ่ของเมือง Gotham ไม่ใช่จากมุมมองของ Gotham แต่เป็นการปฏิวัติและการเกิดใหม่ของตัวละครที่ถูกละเว้นจากเรื่องราวนี้จริงๆ -Birds of Prey- ไม่เคยถูกกล่าวถึงในภาพยนตร์ พวกเขามารวมตัวกันเพราะจำเป็น เช่นเดียวกับ Avengers เมื่อแนวคิดดั้งเดิมได้รับการวางแผนโดย Oracle ซึ่งคัดเลือกผู้หญิงในสนามพิทักษ์มาช่วยเธอ แต่อย่างน้อยพวกเขาก็รวม Huntress และ Black Canary ดั้งเดิมไว้ด้วย -Huntress- ฉันไม่เคยรัก Mary Elizabeth Winstead มากไปกว่านี้ แต่พวกเขาทำให้เรื่อง Crossbow Killer ปะทะ Huntress กลายเป็นเรื่องตลกที่แย่มาก ทำให้เธอดูเศร้าแทนที่จะทรงพลัง เมื่อควรพูดว่า ฉันคือ Huntress เพื่อติดตั้งความกลัวในชื่อให้กับอาชญากร เนื่องจากเธอเป็นศาลเตี้ยที่ฆ่าคน ซึ่งเป็นเหตุผลเดียวที่ Batman ไม่ยอมทำงานกับเธอ และเป็นข้อโต้แย้งหลักกับ Oracle -Black Canary- ฉันเข้าใจว่ามีตัวละครผิวขาวมากเกินไป แต่ทางแก้ไม่ใช่การ ล้าง ตัวละคร เพียงสร้างตัวละครใหม่ที่ช่วยสร้างสมดุลให้กับตัวละครทั้งหมด เจอร์นี สโมลเล็ตต์สุดยอดมาก เธอแสดงได้ดีมาก แต่เธอไม่ใช่แบล็ค แคนารี คนเดิมที่ฉันรู้จัก เธอเป็นสายลับ/ทหารรับจ้างระดับนานาชาติ (จริงๆ แล้วก็คือแบล็ค วิโดว์ชาวอเมริกัน) การรีบูตแบบดิบๆ ก็ดี ฉันอยากให้ตัวละครของเธอเป็นของเธอเองมากกว่า และให้มันยืนหยัดด้วยจุดยืนอันยอดเยี่ยมของเธอเอง - แคสแซนดรา เคน- ช่างเป็นวิธีสร้างสรรค์ในการทำลายหนังแบตเกิร์ลในอนาคต และมันก็ต้องเป็นแบบนี้แหละ พวกเธอมีเรื่องขัดแย้งกับคนอื่นที่ต้องการลิขสิทธิ์ (หรือกำลังจะหมดสัญญา) และเรากำลังเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับสไปเดอร์แมนและเวนอม พวกเขาใช้ชื่อนี้เพื่อไม่ให้คนอื่นใช้ เธอควรจะเป็นนักฆ่าที่กลายเป็นผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ ลูกสาวของเดธสโตรก เติบโตมาในลีกออฟแชโดว์ แต่การล้วงกระเป๋าแบบสองต่อสองนี่มันใช้ได้จริงๆ - ฮาร์ลีย์ ควินน์- พวกเธอมีหลากหลายแบบกับเธอ ตั้งแต่เด็กสาวที่ไร้ทางสู้ ไปจนถึงนักสู้ที่โหดเหี้ยม ไปจนถึงผู้โชคดีที่ไม่รู้อะไรเลย ไปจนถึงสติปัญญาอันเฉียบแหลม ไปจนถึงคนโรคจิตรุนแรง ไปจนถึงเพื่อนที่อ่อนไหว เลือกเลนเลย แล้วเรื่อง คำพูดบนหน้า ก็ไม่ได้ถูกใจโจ๊กเกอร์เท่าไหร่ 3) หนังเดี่ยว ฉันเกลียดวิธีที่พวกเขาพยายามเบี่ยงเบนความสนใจแบบนี้ ในเมื่อหน้าของเธอเป็นสัญลักษณ์ที่ดึงดูดความสนใจของเธออยู่แล้ว 3) หนังเดี่ยว ฉันเกลียดวิธีที่พวกเขากระโดดไปมาอย่างงี่เง่ากับเรื่องราว: ฉันไม่ชอบใน Pulp Fiction ที่มันมีจุดประสงค์ ฉันไม่คิดว่าฉันจะชอบมันที่ไหนอีก นอกจากนั้น เรื่องนี้ก็ยอดเยี่ยมมาก พวกเขาทุ่มเงินไปมากเพื่อให้ได้คุณค่าของงานสร้างในระดับที่ควรจะเป็น นักแสดงก็ยอดเยี่ยม เรื่องราว (ถ้าเข้าใจได้) ก็ค่อนข้างดี และตัวละครก็สนุกสุดๆ แม้ว่าตอนนี้ฮาร์ลีย์ ควินน์จะดูเหมือนเดดพูลมากกว่าที่ฉันต้องการก็ตาม ปัญหาส่วนใหญ่ก็แค่มันพยายามจะเป็นหนัง Gotham Knights ของ DC ทั้งที่จริงๆ แล้วไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนั้น การใช้ชื่อที่คนไม่รู้จักและให้ประสบการณ์ที่แตกต่างกับพวกเขา จะทำให้หนังดีๆ ของคุณกลายเป็นหนังที่ดีได้ ผมคิดถึงสมัยที่ผู้คนสร้างสิ่งที่คิดว่าดีแล้วดูว่าสิ่งที่ตัวเองคิดนั้นถูกต้องหรือไม่ การวิเคราะห์ข้อมูลทั่วโลกด้วยสเปรดชีตทั้งหมดนี้ทำให้ภาพยนตร์บิดเบือนไปมาก และเรายังไม่ได้ทำนานพอที่จะประเมินว่ามันสามารถวัดผลได้อย่างมีประสิทธิภาพจริงหรือไม่ สรุปสั้นๆ คือ มันเป็นภาพยนตร์ที่ดีพอที่จะเป็นหนังที่ยอดเยี่ยมได้ ถ้าคุณแค่แสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องอะไรเลย

Harley Quinn: Birds of Prey คือความพยายามล่าสุดของ DC entertainment ที่จะยึดครองดินแดนของหนังสือการ์ตูนที่ดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ ซึ่งเป็นความพยายามที่แตกต่างออกไปโดยมีแนวคิดที่น่าสนใจเป็นพื้นฐาน การทำให้ Harley Quinn เป็นตัวละครหลักในภาพยนตร์ของคุณเองหลังจากที่ได้ฉายแววใน Suicide Squad อันน่าสะพรึงกลัวนั้นสมเหตุสมผลอย่างยิ่ง การที่เธอกำจัดการควบคุมอันรุนแรงของ Joker ทำให้แนวคิดนี้น่าสนใจยิ่งขึ้นไปอีก (แม้ว่าฉันจะคิดว่า Joker น่าจะเป็นตัวร้ายหลักในภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ตาม) หลังจากเหตุการณ์ใน Suicide Squad ได้ไม่นาน และหลังจากยุติความสัมพันธ์กับ Joker Quinn ก็เลิกกับโรงงานที่เขามอบตัวให้กับอดีตคนรัก ประกาศกับ Gotham ตลอดเวลาว่าเขาไม่ได้อยู่ภายใต้การคุ้มครองของ Crime Clown ที่น่าเกรงขามอีกต่อไป แน่นอนว่าการทำเช่นนั้นทำให้ Quinn ตกเป็นเป้าหมายในการยิง เนื่องจากความชั่วร้ายทั้งหมดที่เธอเคยทำในอดีต เป็นแรงบันดาลใจให้ Roman Sionis ตัวร้าย (รับบทโดย Ewan McGregor ผู้แปลกประหลาด) ไล่ล่าเธอ และเพชรที่หายไปทำให้ Harley ได้เจอกับกลุ่มผู้หญิงที่ภาพยนตร์เรื่องนี้อ้างถึงชื่อ ผมอยากจะบอกว่าปัญหาใหญ่ที่สุดของ Harley Quinn: Birds of Prey คือการผสมผสานองค์ประกอบหลายอย่างเข้าด้วยกัน ซึ่งไม่ได้สมเหตุสมผลเสมอไป บางครั้งหนังดูเหมือนจะอยากให้ Harley เข้าไปอยู่ในทีมใหม่อย่าง Suicide Squad แต่บางครั้งก็มุ่งความสนใจไปที่มันเพียงอย่างเดียว ราวกับว่าพยายามจะดำเนินเรื่อง ซึ่งสุดท้ายแล้วต้องเผชิญหน้ากับ Joker (เพราะ Joker ไม่ได้ปรากฏตัวเลยแม้แต่น้อย ถูกแทนที่ด้วย Roman Sionis) ในความคิดของผม Harley Quinn: Birds of Prey ไม่รู้จริงๆ ว่าเขาอยากเป็นอะไร และผมก็อดคิดไม่ได้ว่า Joker ควรจะเป็นส่วนหนึ่งของหนังเรื่องนี้ แต่ด้วยดราม่าที่การตีความของ Jared Leto ได้รับการตอบรับเชิงลบ หนังจึงถูกตัดออกจากโปรเจกต์นี้โดยสิ้นเชิง อย่างไรก็ตาม การตีความของ McGregor ทำให้ Ronan Sionis มีออร่าแห่งความคุกคามและความหวาดกลัว เพราะเขาดูอันตรายจริงๆ และเรายังคงรู้สึกถึงความดุร้ายของเขาที่แผ่ออกมาจากหน้าจอ ถึงอย่างนั้น การตีความทั้งหมดก็ยอดเยี่ยมมาก มาร์โกต์ ร็อบบี้แสดงได้อย่างน่าประทับใจบนกระดาษ ตัวละครของเธอน่าจดจำอย่างยิ่ง และเป็นตัวละครเดียวในภาพยนตร์ที่ได้รับการพัฒนาอย่างสมบูรณ์แบบ 100% แมรี เอลิซาเบธ วินสตีดแสดงได้อย่างยอดเยี่ยมในบทบาทของฮันเทรส แม้ว่าเนื้อหาจะน้อยนิด และนำเสน่ห์ตามธรรมชาติมาสู่ตัวละครซึ่งทำให้เธอพิเศษจริงๆ หากไม่มีเธอ ตัวละครนี้คงเป็นตัวละครที่ถูกลืมได้ง่าย เจอร์นี สโมลเล็ตต์-เบลล์ ในบทคานารีก็แสดงได้อย่างน่าเชื่อถืออย่างยิ่ง และนำเสน่ห์พิเศษมาสู่บท ทำให้เป็นหนึ่งในส่วนที่น่าจดจำที่สุดของภาพยนตร์ ฮาร์ลีย์ ควินน์: เบิร์ดส ออฟ เพรย์ โดยรวมแล้วไม่ใช่หนังที่แย่ แม้ว่าจะมีความสับสนในเนื้อเรื่อง แต่มันก็สนุกมากและแน่นอนว่าจะทำให้ผู้ชมหัวเราะได้มากมาย อีกครั้งที่ฮาร์ลีย์ ควินน์เป็นตัวละครที่ทำให้โปรเจกต์นี้มีความโดดเด่นอย่างแท้จริง และการได้เห็นมันบนจอภาพยนตร์เป็นสิ่งที่จะทำให้ผู้ชมทุกคนยิ้มได้ สิ่งสำคัญที่ต้องสังเกตอีกอย่างคือภาพยนตร์เรื่องนี้มีฉากแอ็คชั่นที่ออกแบบท่าได้อย่างยอดเยี่ยม ซึ่งยิ่งดูยิ่งน่าตื่นตาขึ้นเรื่อยๆ การแสดงของพวกเขานั้นทั้งเพ้อฝันและร้อนแรง เหมือนกับส่วนอื่นๆ ของภาพยนตร์ ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้มีสไตล์ที่ฟุ่มเฟือยและน่าทึ่ง ดังนั้น แม้ว่า Harley Quinn: Birds of Prey จะไม่ใช่ Wonder Woman (2017) และมีปัญหาต่างๆ มากมาย แต่มันก็สนุกมาก เป็นช่วงเวลาที่ดีในโรงภาพยนตร์โดยไม่ต้องคิดถึงปัญหาทั่วไปในชีวิต ฉันไม่สามารถพูดได้ว่าฉันชอบภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่ก็ไม่ได้เกลียดมันเช่นกัน มันเป็นความสุขเล็กๆ น้อยๆ ที่รู้สึกผิด และเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงที่คุ้มค่าที่ได้ใช้เวลาอยู่หน้าจอภาพยนตร์