Ghostbusters II (1989) บริษัทกำจัดผี ภาค 2

พวกเขากลับมาแล้ว! ฉันดูเรื่องนี้ต่อหลังจากดูภาคแรกจบเลย มันดีพอๆ กับภาคแรกเลย ฉันชอบมันมาก

Ghostbusters II ถ่ายทอดจิตวิญญาณ (ขออภัยที่เล่นคำ) ของภาคแรกออกมาได้อย่างง่ายดาย และยังคงน่าติดตามและสนุกสนานตลอดทั้งเรื่อง โดยเฉพาะภาคต่อที่เงินทองเป็นปัจจัยหลักในการขับเคลื่อน แน่นอนว่าเรื่องนี้ก็อาจเป็นเช่นนั้นเช่นกัน แต่อย่างน้อยก็ยังมีความพยายามร่วมกันของฮาโรลด์ รามิส และแดน แอครอยด์ ผู้เขียนบทภาพยนตร์ ที่จะพลิกโฉมรูปแบบเดิมๆ ที่เคยทำให้ภาคก่อนสนุกและโด่งดังอย่างถล่มทลายในปี 1984 อย่างไรก็ตาม แม้ว่าฝูงชนจะยังคงรวมตัวกันบนทางเท้าในนิวยอร์กเพื่อเชียร์ฮีโร่ผู้แปลกประหลาดของเราให้ประสบความสำเร็จอย่างกระตือรือร้น และยังมีไอเดียสุดล้ำและอลังการมากมายที่จะทำให้ภารกิจสุดเพี้ยนนี้ดำเนินต่อไปได้ แต่ไม่มีอะไรเทียบได้กับฉากสุดฮาของมิสเตอร์สเตย์พัฟต์ มนุษย์มาร์ชเมลโลว์ที่เดินย่ำไปทั่วเมืองในภาคแรก

ผมพูดไม่ได้ว่าผมชอบภาคแรกจริงๆ และภาคนี้ก็ไม่ได้พัฒนามุมมองนั้นมากนัก เห็นได้ชัดว่ามันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อดึงเอาความสำเร็จอันยิ่งใหญ่นั้นมาใช้ประโยชน์ โดยไม่มีใครใส่ใจพัฒนาตัวละครหรือสร้างเรื่องราวมากนัก จริงๆ แล้ว สิ่งที่มันทำจริงๆ ก็แค่แนะนำเด็กทารก (โอ้โห) และสลับตัวร้าย คราวนี้เรามี วีโก คาร์เพเทียนที่ค่อนข้างจะดิบเถื่อน (ชื่อเล่นว่าวิลเฮล์ม ฟอน ฮอมเบิร์ก) ซึ่งสมาชิกสี่คนเดิมของเราต้องปราบเพื่อช่วยโลกให้รอดพ้นจากหายนะ (และเพลงประกอบก็แย่) เอฟเฟกต์ภาพใช้ได้ แต่ส่วนที่เหลือเป็นเพียงการนำภาพยนตร์ปี 1984 มาทำใหม่แบบจืดชืดและธรรมดา มีอารมณ์ขันและฉากที่คล้ายๆ กัน ซึ่งเดาได้ว่าน่าเบื่อ ซิกอร์นีย์ วีเวอร์โผล่มาบ้างเป็นครั้งคราว แต่ตัวละคร ดาน่า ของเธอกลับไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจเท่าไหร่ และพูดตรงๆ ก็คือผมค่อนข้างเบื่อกับความธรรมดาของมันจริงๆ ส่วนที่ตลกที่สุดอยู่ใต้เครดิต แต่ขอโทษนะ ฉันชอบมุกตลกที่ดูซับซ้อนกว่าพวกเด็กๆ พวกนี้นิดหน่อย ฉันไม่เอาด้วยหรอก

คุณจะกรนใส่ใคร Ghostbusters II กำกับโดย Ivan Reitman และนำแสดงโดย Bill Murray, Dan Aykroyd, Sigourney Weaver, Harold Ramis, Rick Moranis และ Ernie Hudson Ramis และ Aykroyd ร่วมเขียนบทภาพยนตร์และเป็นภาคต่อของ Ghostbusters ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงในปี 1984 เนื้อเรื่องต่อเนื่องจากภาคแรก แต่ห้าปีต่อมา จะเห็น Ghostbusters ถูกยุบวงหลังจากถูกเยาะเย้ยว่าเป็นพวกหลอกลวงและได้รับค่าเสียหายที่เกิดขึ้นขณะที่พวกเขาช่วยโลก! อย่างไรก็ตาม ภัยคุกคามเหนือธรรมชาติใหม่กำลังเดือดพล่านอยู่ในท่อระบายน้ำของนิวยอร์ก และตอนนี้ Ghostbusters กำลังกลับมาเป็นที่นิยมมากกว่าที่เคย มันอาจจะเป็นการเรียกร้องมากเกินไปสำหรับภาคต่อนี้ที่จะเปล่งประกายเหมือนภาคแรก ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อพิจารณาว่ามีช่องว่างระหว่างกัน 5 ปีและทศวรรษใหม่กำลังจะมาถึงซึ่งไม่มีที่สำหรับความคิดถึงยุค 80 อย่างแน่นอน โอ้ Ghostbusters 2 ประสบความสำเร็จอย่างมาก ประสบความสำเร็จอย่างมาก แต่หลังจากที่แฟนๆ ต่างคาดหวังผลงานเพิ่มเติมจากนักจิตวิทยาพาราไซโคที่เพี้ยนๆ เหล่านี้ลดลง เสียงตอบรับก็คละเคล้ากันไป ทั้งจากแฟนๆ และนักวิจารณ์ ซึ่งก็เข้าใจได้ เพราะทุกอย่างในภาคต่อนี้ดูน่าเบื่อ ตัวละครดูน่าเบื่อและขาดจังหวะที่เร้าใจอย่างที่เคยมี โดยเฉพาะ Murray ที่ไม่ค่อยได้ใช้เท่าไหร่ในเรื่องนี้ และที่น่าหนักใจกว่านั้นคือ Venkman ของเขา ซึ่งเป็นจุดเด่นที่สุดของภาคแรก กลับถูกลดบทบาทลงมาเหลือแค่คนธรรมดาๆ ธรรมดาๆ ซึ่งถือเป็นอาชญากรรม เพราะเรื่องราวที่มีชีวิตชีวาตกเป็นของ Aykroyd และเพื่อนๆ ถึงแม้พวกเขาจะเป็นมือโปรที่แข็งแกร่ง แต่พวกเขากลับไม่มีไหวพริบและกิริยามารยาทแบบ Murray เนื้อเรื่องก็อ่อนแอเช่นกัน นำเสนอเรื่องราวของทรราชในศตวรรษที่ 17 และการกำเนิดของสปุกที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ แต่โชคดีที่อย่างน้อยเอฟเฟกต์ก็ยังอยู่ในมาตรฐานที่สูงและน่าขนลุกแบบที่เคยมีในครั้งแรก และยังมีมุกตลกขบขันเล็กๆ น้อยๆ ที่ทำให้ Ghostbuster หูผึ่งได้อยู่บ้าง แต่การซ้ำซากจำเจนั้นหนักหน่วงตลอดทั้งเรื่อง รามิสและแอ็ครอยด์ดูเหมือนจะไม่เข้าใจว่าสิ่งที่ได้ผลใน 84 จะไม่เข้าถึงกลุ่มผู้ชมใหม่ที่ตอนนี้โตขึ้นและฉลาดขึ้นได้อย่างสมบูรณ์แบบ นอกจากนี้ยังมีความรู้สึกที่ชัดเจนว่าภาพยนตร์เรื่องนี้เน้นไปที่การที่นักแสดงมารวมตัวกันเพื่อหาเงินง่ายๆ มากกว่าการดึงดูดผู้ชมกลุ่มใหม่ ปีเตอร์ แม็คนิโคล รับบทเป็นยาโนสซ์ โพฮา ได้อย่างน่าประทับใจ ในขณะที่การรับบท สไลเมอร์ (ที่ตอนนี้เจ๋งมาก) ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย แต่เวทมนตร์ได้หายไป และ Ghostbusters 2 ก็ดูตื้นเขินและเกือบจะทำลายความรักที่เรามีต่อภาคแรกอย่างน่าหวาดหวั่น 4/10