ถ้าเหลือเวลาแค่ยี่สิบนาทีสุดท้าย เรื่องนี้ก็น่าจะดีทีเดียว แต่น่าเสียดายที่เราต้องดูร้อยนาทีแรกถึงจะถึง ซึ่งก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ดิกส์ (เจมส์ ฟรังโก) เป็นนักมายากลที่ไม่ค่อยน่าพอใจนัก ออกแสดงตามต่างจังหวัด เมื่อเขาและบอลลูนของเขาถูกพายุพัดกระหน่ำ ต่อมาเขาก็ได้ไปอยู่ในดินแดนที่ไม่มีใครรู้จัก ไม่นานเขาก็ได้ผูกมิตรกับลิงมีปีก ตุ๊กตาพอร์ซเลน และกำลังเดินทางสู่ความมั่งคั่งมหาศาลใน เมืองมรกต เมื่อเดินทางมาถึง เขาประกาศตัวเองว่าเป็นพ่อมดผู้ยิ่งใหญ่ ได้พบกับพี่น้องสามสาวที่เก่งกาจด้านไม้กายสิทธิ์อย่างเหลือเชื่อ และในไม่ช้าเขาก็กลายเป็นเบี้ยในเกมของพวกเขาเพื่อควบคุม ออซ เขาจะสามารถขัดขวางแผนการร้ายของพวกเขาและช่วยเมืองให้พ้นจากแผนการร้ายได้หรือไม่ มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับ ดิกส์ ที่ค้นพบความดีงามภายในตัว แต่กว่าจะไปถึงจุดนั้นได้ก็ต้องใช้เวลาเป็นชาติ ฟรังโกก็ใช้ได้ แต่ก็ไม่ได้ดีไปกว่านั้น และแม่มดสามคน ได้แก่ เรเชล ไวสซ์, มิลา คูนิส และแม่มดแสนดีที่เราจำได้จากภาพยนตร์ต้นฉบับ กลินดา (มิเชลล์ วิลเลียมส์) ต่างก็ทำงานได้อย่างไร้ประสิทธิภาพอย่างน่าประหลาด กรีนสกรีนเยอะเกินไปหรือเปล่านะ ดูเหมือนไม่มีใครเล่นได้ดีเท่าไหร่ บทสนทนาค่อนข้างจืดชืด เว้นเสียแต่จะมีคำพูดและข้อสังเกตสนุกๆ จาก แฟรงค์ (แซค แบรฟฟ์) คู่หูผู้ถูกกดขี่ มันก็ดูไม่น่าสนใจเอาเสียเลย ดูดีทีเดียว เอฟเฟกต์ขาวดำสลับสีก็ใช้ได้ แต่โดยรวมแล้วผมค่อนข้างผิดหวังกับส่วนใหญ่