มีใครคิดเหมือนกันไหมว่าเจเดน มาร์เทลล์คือลูกนอกสมรสลับๆ ของแดน แรดคลิฟฟ์และเดน เดอฮาน กิริยาท่าทางของเขาให้ความรู้สึกเหมือนแฮร์รี่ พอตเตอร์ ตลอดทั้งเรื่องไซไฟสุดเพี้ยนเรื่องนี้ พวกเราในยุคนั้นคงจำเรื่องราววุ่นวายเกี่ยวกับปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นในปี 2000 ที่สร้างปัญหาคอมพิวเตอร์ทั่วโลกที่แก้ไม่ตกได้ เพราะเราไม่สามารถอ้างอิงปีด้วยเลขสองหลักสุดท้ายได้อีกต่อไป มีการทดสอบความอดทนเกิดขึ้นทั่วร้าน แต่ อีไล ชายผู้โดดเดี่ยวและ แดนนี่ (จูเลียน เดนนิสัน) เพื่อนสนิท/คนเดียวของเขา วางแผนจะดู จูเนียร์ ในวีเอชเอส แต่การดื่มเหล้าเล็กน้อยจากตู้เครื่องดื่มที่ล็อกไว้ก็ทำให้พวกเขามีกำลังใจขึ้น พวกเขาจึงมุ่งหน้าไปงานปาร์ตี้ที่เขาหวังว่าจะได้พูดคุยกับคนรักของเขา ลอร่า (เรเชล ซีเกลอร์) ค่อนข้างจะนอกลู่นอกทางไปหน่อย ทำให้สถานการณ์ดูไม่ค่อยสู้ดีนัก จนกระทั่งเที่ยงคืนและเหล่าอุปกรณ์ภายในบ้านเริ่มกวาดล้างคู่แข่ง พวกเขาควรออกจากที่นั่นและไปรวมกลุ่มกันที่อาคารเก่าที่เทคโนโลยีหาไม่ได้ ก่อนที่พวกเขาจะทำได้ โศกนาฏกรรมของ อีไล ทำให้เขาและเพื่อนใหม่จดจ่ออยู่กับปัญหาที่อยู่ตรงหน้า พวกเขาต้องรีบหาทางแก้ไขก่อนที่ประชากรหุ่นยนต์ที่พัฒนาอย่างรวดเร็วจะกดขี่มนุษยชาติให้ทำตามคำสั่ง ตัวงานสร้างเองก็ไม่ได้แย่นัก ด้วยความคิดสร้างสรรค์มากมายที่เปลี่ยนไมโครเวฟเก่าๆ เครื่องเล่นซีดี และเลื่อยยนต์ให้กลายเป็นสัตว์ประหลาดที่น่ากลัว แต่การแสดงกลับค่อนข้างธรรมดา และบทภาพยนตร์ทำให้ตัวละครส่วนใหญ่ดูมีมิติน้อยเกินไป ถึงอย่างนั้น เมสัน กู๊ดดิ้งก็ปรากฏตัวขึ้นเพื่อเสริมความน่าสนใจให้กับเรื่องราว และยังมีไคล์ มูนีย์ สุดโต่งในบท การ์เร็ตต์ ฮิปปี้ผู้รับบทเป็นตัวละครหลักที่เล่นได้อย่างสนุกสนานอีกด้วย มันไม่ได้เป็นต้นฉบับเสียทีเดียว และมีลักษณะเหมือนช่องโทรทัศน์สำหรับวัยรุ่น แต่ก็มีเสียงหัวเราะบ้างเป็นครั้งคราว และก็ไม่ใช่รายการที่แย่ที่สุด